Κατάθεση ψυχής...Η ΡΟΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ.

Από horseman @ Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010 3:20 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: υπο-κλοπές , αυθαιρεσίες , δόλος , υποκρισία , μιζέρια

Σου είπα τις νύχτες ...;
ν' ακουμπάς το δάχτυλο...
στις φλέβες σου...
κάθε βράδυ...
να νοιώθεις έντονα ...;
αισθησιακά ...;
σαρωτικά ...;
ότι κυλώ στο αίμα σου...
ιχνηλατώ το κορμί σου ...;
κουρσάρος ...;
στα κύτταρα...
ερεθίζω τα' ανάγλυφα στήθη σου ...;
εκ-τίνοντας άπειρους παλμούς ...;
εκ-στασιάζω τις αισθήσεις σου ...;
κι αυτές καλπάζουν ...;
ανεξέλεγκτα ...;
στον ιππόδρομο των πόθων ...;
εξαντλώ τις αντιστάσεις σου ...;
Νικητής ...;
σκοτώνω το Έρωτα ...;
φορώ τον μανδύα του πάθους ...;
σκορπίζω την ύπαρξη ...;

Ο Έρωτας είναι θάνατος ...;
μην το ξεχνάς...
όταν απουσιάζω ...;
ν' ακουμπάς ...;
το δάχτυλο στις φλέβες σου ...;

Εκεί Ζω ...;
Εκεί Κυλώ ...;
Οργασμός Αθάνατος ...;
Μέσα σου ...;
Ψυχή μου ...;
Εσύ ...;

Στέλιος Κ.

Από horseman @ Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012 9:59 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αντί-ποίηση , Αγάπη , ψυχή , ερωτας

Δια-περνούν ...;

τα βλέμματα ...;

επι-δερμικά ...;

στις σκέψεις ...;

στα βιώματα ...;

στην ύλη ...;

στην ψυχή ...;

του Ποιητή ...;

αγαπούν ...;

μισούν ...;

αδιαφορούν ...;

προσ-περνούν ...;

την αφή της γραφής ...;

χειρο-κροτούν ...;

θαυμάζουν ...;

σχολιάζουν ...;

δανείζονται λέξεις ...;

κοινοποιώντας τες ...;

εντός τους ...;

ερωτο-τροπούν ...;

Κι αυτός ...;

δακρύζει ...;

χαμογελά πικρά ...;

αναθεματίζει τις λέξεις ...;

που είναι γνωστές ...;

μα «άγνωστες» ...;

σε όσους τις θωρούν ...;

Θυμώνει ...;

η καρδιά σταματά ...;

στραγγαλίζει την νύχτα ...;

ματώνει τα δάχτυλα ...;

κραυγάζει σαν τσακάλι ...;

γλύφοντας το αίμα...

στα χείλη...

τώρα ...;

ο Ποιητής σας ...;

πονά ...;

στο νεκρό χειρουργείο ...;

ξε-κινά το νυστέρι ...;

βαμμένο στο κόκκινο ...;

βίαια τα γράμματα ...;

απο-κολλά ...;

καρκινώματα ...;

στον ψυχρό κάδο πετά ...;

Διαβάσατε τον Ποιητή σας ...;

άγιασμα ...;

ταξιδέψατε ...;

Δεν προσέξατε ...;

όμως ...;

το περίστροφο ...;

την γεμάτη θαλάμη ...;

τις πύρινες σφαίρες ...;

την ομίχλη ...;

τον θάνατο ...;

που κρύβει ...;

στο κρησφύγετο ...;

με το δάχτυλο στην σκανδάλη ...;

της δικής του ψυχής ...;

Κανείς ...;

δεν εντόπισε ...;

κανείς ...;

δεν δάκρυσε ...;

Κανείς ...;

...;

πως αυτοκτονείς ...;

πως πεθαίνεις ...;

κάθε βράδυ ...;

κάθε αυγή ...;

«φωτεινέ» μου ...;

γνωστέ μου ...;

άγνωστε ...;

Ποιητή ...;

Στέλιος Κ.

Από horseman @ Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011 11:22 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Ίσως...
η γέννηση ήταν φως...
λήστεψαν την ζωή μας...
δεν ανακάλυψαν την λάμψη...
στην ψυχή...
στο κορμί...
τις ακτές των ματιών...
κι εμείς...
γκρεμίσαμε τους πειρατές...
τις χάρτινες ανάγκες τους...
κι είσαι εδώ...
κι είμαι εδώ...
εισιτήριο ελευθέρας...
να γευτούμε...
να ξεδιψάσουμε...
τον έρωτα...
ν' αγκαλιάσουμε τους πόθους...
ήταν κρυμμένοι ως χθές...
Αγάπη...
τώρα το σύμπαν...
αναρριχάται στα σπλάχνα μας...
στην ύπαρξη...
κι όταν φεύγεις...
είσαι εδώ...
μέσα μου...
κι εσύ...
κρατάς τις ανάσες μου...
σαν έφηβη...
ριζωμένος στην φωλιά της μνήμης...
ως την επόμενη βραδιά...
που ξηλώνουμε το πέπλο της...
να κρυφοκοιτά...
λαίμαργα...
της δικής μας Ζωής...
το ποιό όμορφο παραμύθι...
Αγάπη...
***
Στέλιος Κ.

Από horseman @ Σάββατο, 14 Μαΐου 2011 9:32 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Υγρές ανταύγειες...
φλερτάρουν της σκέψης το σκίρτημα...
της ύλης τον Υπερθετικό χρόνο...
θέλω να τραγουδήσουμε...
την γλώσσα του σώματος...
στον παραμυθένιο βυθό σου...
να κολυμπήσω...
πλέξε τις άκρες των δαχτύλων...
στα διψασμένα χείλη...
άμαξα έχτισα...
σε μιας αύρας την τιμή...
για την δική μας Υπέρβαση...
Ψυχή μου...
Εσύ...
***
Στέλιος Κ.

Από horseman @ Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011 8:19 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αντί-ποίηση , προ-κλήσεις , ψυχή , Σκέψεις